(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesini, davalı ve karşı davacı ise davacının işyerinde hiç çalışmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Yerel Mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı ise reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde açıkça işyerinde asgari ücretle çalıştığını belirttiği halde, ihbar ve kıdem tazminatı hesaplarının bu istek dışına çıkılarak bahsettiği halde, ihbar ve kıdem tazminatı hesaplarının bu istek dışına çıkılarak bahşişin de ilave edilmek suretiyle daha yüksek ücretin baz alınarak sonuca gidilmiş olması HUMK'nun 74'üncü maddelerindeki istekle bağlılık ilkesine ters düşer. O halde tazminat hesaplarının asgari ücretten hesabedilmek üzere karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 08.07.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy