(818 S. K. m. 126) (1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, yedi aylık çıplak ücret tutarı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi işyerinde uygulanmakta olan 01.04.1993-31.03.1995 tarihleri arasındaki süreyi kapsayan TİS'nin 19. maddesinde öngörülen cezai şart niteliğindeki toplu işten çıkarma tazminatının tahsili isteminde bulunmuş, mahkemece davalı işverenin zamanaşımı def'ini dikkate alarak bir yıllık zamanaşımının geçtikten sonra davanın açılmış olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Borçlar Kanunu'nun 126. maddesi uyarınca işçilerin ücretleri hakkındaki davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Bu itibarla bir yıllık zamanaşımı kabulü hatalıdır. Böyle olunca söz konusu alacak davasının zamanaşımına uğraması nedeni ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece yapılacak iş davanın esası incelenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 22.10.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy