(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının iş akti davalı işverence 14,16 ve 17 Mayıs 1994 tarihlerinde özürsüz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi sebebiyle 1475 sayılı İş Kanununun 17/II - f maddesi uyarınca feshedilmiştir. Davacı 16 ve 17 Mayıs 1994 günlerinde işyerine geldiğini ancak işverence işyerine alınmadığını belirtmiş ve bu hususu da yargılamada dinlenen tanıklarla kanıtlamış bulunmaktadır. O halde davacının 16 ve 17 Mayıs 1994 tarihinde işyerine gelmediği hususu davalı tarafça kanıtlanamamıştır. Gerçekten davalı taraf davacının devamsızlığı konusunda herhangi bir tutanak da düzenlemiş değildir. Böyle olunca iş aktinin davalı işverence devamsızlık nedeniyle feshedildiği kanıtlanamadığına göre ihbar ve kıdem tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebebten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy