(4857 S. K. m. 17, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava ve Karar: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, ayni ve sosyal haklar alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin 30 işgünü karşılığı izin ücretine hak kazandığının düşünülerek sonuca gidilmesi gerekir.34 gün üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. Gerçekten yıllık iznini 30 iş gününe göre kullanan bir işçinin hafta tatili günlerinde çalışmaması ve eylemli olarak izninin 30 günden fazla sürmesi ayrı bir konudur. İzin süresi içinde geçen hafta tatili ve bayram günleri için çalıştığı süre içinde yasada öngörülen ücreti almış bulunmaktadır. O halde karar 30 gün üzerinden izin alacağına karar verilmek üzere bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.11.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy