(1475 S. K. m. 13) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, kıdem ve kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık ücretli izin alacağı ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Usulünce zaman aşımı def'inde bulunulduğu halde fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücret alacakları ile ilgili olarak zamanaşımı def'inin değerlendirilmemesi hatalıdır.
2- Fazla mesai ve hafta tatili alacaklarıyla ilgili olarak istekten fazlaya hüküm kurulması HUMK'nun 74. maddesine aykırıdır.
3- Hüküm altına alınan kıdem tazminatı dışındaki alacaklar için davalı temerrüde düşürülmediği halde dava tarihinden önceki fesih gönünden faiz yürütülmesi doğru bulunmamıştır.
4- İşverenin hizmet akdini kötüniyetle sona erdirdiği hususunda davacının eşi ve çocuğunun beyanından başka yeterli kanıt mevcut değildir. Mahkemenin kararına dayanak yapılan önceki dava husumet yönünden bozulmuş ve dava taraflarca takip edilmeyerek işlemden kaldırılmıştır. Kötüniyetin yeterli delillerle kanıtlandığı kabul edilemez. Bu sebeple bu isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 24.12.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy