(1475 S. K. m. 35) (1086 S. K. m. 284)
Dava: Davacı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ve izin ücretiyle maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarıyla davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi birinci bilirkişi raporuna karşı ihbar tazminatının ve yıllık ücretli izin alacağının hesabında hatalar yapıldığını ileri sürmüş, mahkemece de bu itiraz yerinde görülerek ek rapor alınarak hatalar düzeltilmiştir. Gerçekten ek rapor doğru olup buna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece her nasılsa ilk rapora göre hüküm kurulmuştur ki böyle bir durum usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı işçinin fazla mesai yaptığı, buna karşılık ücretli izne çıkarılmak suretiyle fazla mesai alacağının karşılanmaya çalışıldığı yönünde taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda çözümlenmesi gereken sorun gerçekleşen fazla mesai alacağının ücretli izinle karşılanıp karşılanmayacağıdır. İşçi işverenin emir ve talimatı altında olup hizmet sözleşmesi devam ettiği sürece ona karşı zayıf durumdadır. İş Hukukunun temel prensibi işçinin korunması ilkesi olduğuna göre gerçekleşen bir hakkın izin kullandırılmak suretiyle ortadan kaldırılmasının mümkün olmadığı düşünülmelidir. Böyle olunca yapılan fazla mesai süresi karşılığının tamamının ödenmesine karar vermek gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy