(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 49) (1086 S. K. m. 245)
Dava: Davacı ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile pazar yevmiyesi, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı tanıkları davacı işçinin sabah 8.30`dan akşam 20.00-21.00`e kadar çalıştığını açık ve kesin bir şekilde söyleyerek iddiayı doğrulamışlardır. Davalı tanıkları bu konuda her hangi bir şey söylemiş değildir. Bu bakımdan dosya içeriğine göre fazla mesainin yapıldığının kabulü gerekir. Öte yandan; çalışma süresinin başlangıç tarihine gelince, her ne kadar davalı işveren tarafından 1995 yılında sigorta giriş bildirgesi düzenlemiş ise de, davacı dilekçesinde 1989 yılından beri işyerinde çalışmakta olduğunu belirtmiş, davalı buna karşı cevap dilekçesinde herhangi bir şey söylememiştir. Bu durumda davacının bildirdiği giriş tarihinin davalı tarafından zımnen kabul edildiği sonucuna varılması gerçek duruma uygun düşer. Böyle olunca, bu verilere göre fazla mesai alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 16.03.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy