(1475 S. K. m. 13, 14) (818 S. K. m. 161)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem, kötü niyet ile sözleşme tazminatlarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacının hizmet akdinin feshinde davalı işverenin kötü niyeti kanıtlanamamıştır. Davalı davacıyı ekonomik nedenlerle işten çıkarmış olduğundan ihbar tazminatına karar vermek gerekirken üç katı olan kötü niyet tazminatına hüküm kurulması hatalıdır.
3 - Davacının işten çıkarılmasında TİS'nin 7/3. maddesinde öngörülen prosedüre uyulmaması sebebiyle davalının tazminatla sorumlu tutulması doğru ise de, niteliği itibariyle cezai şart olan bu tazminat miktarının fahiş olmasına rağmen BK.'nun 161/Son maddesi uyarınca mahkemece indirime tabi tutulmamış olması ayrı bir bozma nedenidir.
4 - Davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatı için en yüksek ticari faiz isteğinde bulunmuştur. Mahkeme ise % 57 oranında reeskont faizine hüküm kurmuştur. Mahkemece yapılacak iş kıdem tazminatı için fesih tarihindeki ticari faiz oranını geçmemek ve % 57 oranını aşmamak üzere mevduata uygulanan en yüksek faize karar vermekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden BOZULMASINA, 21.04.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy