(1475 S. K. m. 13, 14) (506 S. K. m. 79)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile resmi tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı işçi davalıya ait işyerinde 1.8.1990 tarihinden 1.5.1994 tarihine kadar geçen dönem için SSK'yı ve davalı işvereni de hasım göstermek sureti ile hizmet tesbiti davası açmış, yapılan yargılama sonunda Ankara 5. İş Mahkemesince 9.4.1993-1.05.1994 tarihleri arasında sigortalı olarak hizmet akti ile davacı işçinin işyerinde çalıştığının tesbitine karar verilmiş olup, bu karar Yargıtay'dan geçmek suretiyle onanmıştır. Ortada tarafları bağlayıcı böyle bir kesin hüküm mevcut iken davacının daha önceki 1.8.1990 tarihinden itibaren işyerinde çalıştığının kabul ve tesbitine karar verilmesi hatalıdır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş tesbit davası sonunda mahkemece kabul edildiği üzere 9.4.1993 tarihinden itibaren davacı işçinin işyerinde çalıştığı dikkate alınarak 1.5.1994 tarihine kadar geçen süre için isteklerin belirlenip hüküm altına alınmasından ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 04.05.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy