(1475 S. K. m. 14) (818 S. K. m. 104)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma parası, geç ödenen ücret faizi ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı fesih tarihinden dava tarihine kadar kıdem tazminatı için reeskont faizi istemiş mahkemece mütalaasına başvurulan bilirkişi düzenlediği 5.5.1997 tarihli raporunda % 95 oranı üzerinden hesaplama yapmıştır. Bu rapora davacı itiraz etmemiş davalının itirazı üzerine alınan 28.10.1997 tarihli raporda % 150 üzerinden hesaplama yapılarak miktar belirlenmiştir. Önceki rapora davacı itiraz etmediğine göre o rapordaki belirlenen faiz miktarı davalı işveren yararına usuli müktesep hak oluşturur. Bu ilke dikkate alınmaksızın sonraki rapora göre hüküm kurulması hatalıdır. Ayrıca belirtmek gerekirki davacı reoskont faizine göre hüküm kurulmasını istemiştir. Bu durumda yapılacak iş geçmiş günler faizinin fesih tarihindeki reoskont faizi üzerinden hesaplama yapılmalı ve usuli kazanılmış hak ilkeside dikkate alınarak % 95 oranının geçirilmemesine dikkat edilmelidir.
3. Davalı işveren dava tarihinden önce ihbar tazminatı için temerrüde düşürülmüş değildir. Böyle olunca dava tarihinden önceki dönem için ihbar tazminatı faizinin hüküm altına alınması hatalıdır.
4. Kıdem tazminatı geçmiş günler faizi için faiz yürütülmesi Borçlar Kanununun 104/son madesine aykırılık oluşturur. Bir başka anlatımla geçmiş günler faizine artık faiz yürütülmemelidir. Kabule görede ihbar tazminatı geçmiş günler faizine faiz yürütülmesi aynı gerekçeyle hatalıdır.
2. Dava tarihinden itibaren kıdem tazminatı için isteğe uygun olarak reeskont faizi yürütülmesi gerekirken mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi keza isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebebten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.4.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy