(1475 S. K. m. 13, 14, 16, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı işçi 1.4.1982 tarihinde işyerinde çalışmaya başlamış, böylece taraflar arasında hizmet ilişkisi devam ederken davacı işçi yıllık iznini kullanmış, daha sonra da 3.4.1995 tarihinde davalı işveren tarafından ücretsiz izne çıkarılmıştır. Davacı 16.10.1995 tarihine kadar davacı işyerinde çalışma olanağı bulamamıştır. Bunun sonucu olarak da 5.10.1995 tarihinde bir başka yerde iş bulup orada çalışmaya başlamıştır. Kendisine davalı işverence 16.10.1995 tarihinde çalışması için teklifte bulunulmuş ise de, davacı bu davete icabet etmemiştir.
Bu olgulara göre ücretsiz izne çıkarılmış olması davacının sözleşmesinin feshi olarak nitelendirilmesi gerekir. Mahkemece ücretsiz izne çıkmakla davacının bunu kabul ettiği görüşü benimsenerek ihbar ve kıdem tazminatları reddedilmiş ise de, böyle bir gerekçeye dayanılamaz. Dairemizin öğretide de benimsenen uygulamasına göre ücretsiz izne çıkarılmak hizmet sözleşmesinin feshi anlamına gelir. Yeter ki bu konuda taraflar arasında bir anlaşma bulunsun. Bir başka anlatımla davacı işçinin açık bir iradesi olmadan, somut olayda olduğu gibi uzunca bir süre ücretsiz izne çıkarılması işe son verme anlamını taşır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 27.04.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy