(1475 S. K. m. 35)
Dava: Davacı fazla çalışma parası, hafta sonu tatili parası ile gecikme zammı parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi 1971 yılından 31.12.1996 tarihine kadar işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını ancak karşılığı ücretin kendisine ödenmediğini iddia ederek alacak davası açmış; mahkemece bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulmuştur.
Davalı savunmasında vardiya halinde işyerinde çalıştığını ileri sürmektedir. Gerçekten davacının bekçi olarak gündüz ve gece vardiyalarında dönem dönem çalıştığı tesbit edilmekte ise de, işyerinde ikili mi yoksa üçlü mü vardiya ile çalıştığı anlaşılamamaktadır. Öncelikle bu sorunun çözümlenmesi gerekir. Belki dönem dönem ikili ya da üçlü vardiya şeklinde çalışma da yapılmış olabilir. Bundan başka davacının günde ne kadar çalıştığı başlama ve bitim saatleri belli olmadığı anlaşılamamaktadır. Gerçekten dosya içinde bulunan puantaj kayıtlarında ve diğer belgelerde bu konuda açıklık yoktur. Davacı iddiasını isbat için tanık göstermiş de değildir.
Böyle bir durumda bilirkişi raporu düzenlenirken çalışma saatlerinin hangi verilere göre tesbit edilerek haftalık 5 saatlik fazla çalışma yapıldığının gerekçelerini kuşkuya yer vermeyecek şekilde göstermek suretiyle açıklaması gerekir. Bu itibarla bilirkişiden ek rapor alınarak konunun açıklığa kavuşturulması istenmeli ve mahkemece ayrıca değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.
Yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.04.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy