(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ikramiye, fazla çalışma parası ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemenin kararına esas alınan 9.12.1997 tarihli bilirkişi raporunda davacının kıdem tazminatına esas alınabilecek çalışma süresinin 11 ay 2 gün olduğu, bu durumda kıdem tazminat hakkının doğmadığı açıklanmıştır. Gerçekten dosya içerisinde mevcut işe giriş bildirgesi hastane raporları ve tüm bilgiler hep birlikte değerlendirildiğinde bilirkişinin bu tespitlerinin doğru olduğu anlaşılmaktadır. Böyle olunca davacı kıdem tazminatına hak kazanamaz. Bu nedenle kıdem tazminatının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.5.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy