(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücretiyle genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosyadaki sigorta prim cetvelinden davacı işçinin 1994-1995 yıllarında bir başka işyerinden sigorta primlerinin ödendiği saptanmıştır. Gerçekten davalı işverenlerin de savunmalarında belirttikleri gibi anılan yıllarda davacının çalıştığı gösterilen işyeri sigorta numarası farklıdır. Bu durumda mahkemece aradaki çalışılan iş yerinin davalılara ait olup olmadığı araştırılıp incelenmeli davalılara ait olduğu sonucuna varıldığı takdirde şimdiki gibi karar verilmeli aksi halde aradaki süre hesaplanan süreden düşülerek kıdem tazminatı hesabı yapılmalıdır.
3- Kabule göre de davalı E.B. hakkında hüküm altına alınan kıdem tazminatı için 15.3.1996 tarihinden değil hizmet akdinin son fesih tarihi olan 2.9.1996 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 4.5.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy