(1475 S. K. m. 5) (507 S. K. m. 2)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatıyla fazla çalışma ve izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait minibüste şoför olarak çalışmıştır. Davacının iş sözleşmesi davalı tarafından feshedildiği iddiasıyla çalışmasının 1475 sayılı İş Kanunu'nun 5/5 kapsamına girdiğinden bahisle davayı görev yönünden reddetmiştir. Dosyadaki kanıtlara göre davalının birisi eşinin üzerine kayıtlı olmak üzere iki adet minibüs çalıştırdığı, ayrıca çiftçilikle uğraştığı belirlenmiştir. Bu durumda 507 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanunu kapsamı içinde düşünmek mümkün değildir. O halde davacının çalışması 1475 sayılı İş Kanunu'nun 5/5 maddesinde sayılan durumu içermediğinden ihtilafın anılan İş Kanunu kapsamına girdiği kabul edilerek işin esası incelenerek sonuca varılması gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 01.06.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy