(1475 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi hafta tatili olan Pazar günü çalıştırılması nedeniyle Toplu İş Sözleşmesinin 13. maddesinde öngörülen % 300 oranındaki zamlı ücretin hüküm altına alınmasını istemiş, mahkemece de mütalaasına başvurulan bilirkişi raporu doğrultusunda istek hüküm altına alınmıştır. İşyerinde uygulanmakta olan 1.1.1993 - 31.12.1994 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin Ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve ücretleri başlıklı 13. maddesinde Ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili hakkında yasa hükümleri uygulanır. Haftanın çalışılan 6 iş gününü takip eden 7. gün hafta tatilidir şeklinde birinci ve ikinci fıkralarında kurallara yer verildikten sonra konu ile ilgili beşinci fıkrasında Ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatili günlerinde çalıştırılan işçiye ücreti % 300 zamlı yani dört yevmiye ödenir denilmektedir. Bu hükme göre 6 işgünü çalışıldıktan sonra hafta tatili sayılan 7. gün çalışılmış ise işçi sözü edilen zamlı yevmiyeye hak kazanmış olacaktır. Oysa davacının dinlettiği tanıklar Pazar günü çalışıldığı zaman hafta içerisinde bir gün izin kullandırıldığını açık ve kesin bir biçimde ifade etmişlerdir. Böyle olunca zamlı ücret koşulu gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 15.06.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy