(1475 S. K. m. 13, 14, 26) (2822 S. K. m. 61) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret farkı, ikramiye ve sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatıncada duruşma talep edilmiş ise de; HUMK'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının yararlandığı 1.3.1994-28.2.1996 tarihlerini kapsayan Toplu İş Sözleşmesi'nin hükümleri Toplu İş Sözleşmesinin dönemi sona erdikten sonra hizmet akdi olarak devam edeceğinden; kıdem ve ihbar tazminatı dışında tahakkuk eden işçilik hakları için 1.3.1996 tarihinden itibaren Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanmaması sebebiyle 2822 sayılı Yasanın 61. maddesine göre işletme kredisi faizi değil, 3095 sayılı Kanunun öngördüğü yasal faizin uygulanması gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme ile bu alacaklar için de işletme kredisi faizi yürütülmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 3.6.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy