(1086 S. K. m. 74)
Dava:Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile kötü niyet tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup, düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdak ibendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Kötü niyet tazminatı hüküm altına alınmış ise de kötü niyetin varlığını gösteren bir delille dosya içinde rastlanamadığı gibi, mahkemece de bunun için kararda herhangi bir gerekçe gösterilmemiştir. Belirtmek gerekir ki kötü niyetin varlığını ispat yükümlülüğü davacı işçiye aittir. Bu yükümlülük yerine getirilmemiş olduğuna göre, gerekçesi de gösterilmeksizin kötü niyet tazminatının hüküm altına alınması hatalıdır. İhbar ve kıdem tazminatına hükmedilmekle yetinilmelidir.
3- Davacı işçi, dava dilekçesinde sadece kıdem tazminatı için faiz talebinde bulunmuş, diğer alacak kalemleri için bir faiz isteği yoktur. Buna rağmen kıdem tazminatı dışındaki alacaklar için de faize karar verilmiş olması, HUMK'nın 74. maddesindeki istekle bağlılık ilkesine aykırılık oluşturur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle bozulmasına, 1.7.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy