(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup, düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı işçi kıdem tazminatı için başlangıç tarihi açıklamaksızın mevduata uygulanan en yüksek faiz isteğinde bulunmuş, mahkemece dava tarihinden itibaren anılan faizin yürütülmesine karar verilmiş ise de, dairemizin yerleşmiş uygulamasına göre dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Ne var ki, bu hata yyeniden yargılamayı gerektirmediğinden 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek, onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasındaki kıdem tazminatının fesih başlangıç tarihi ile ilgili sözcüklerin silinerek yerine "...06.07.1996 fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle birlikte... sözcüklerin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 29.06.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy