(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücretiyle hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı işçi mandıra işyerinde şoför olarak çalışmakta olup üretilen mamulleri ilgili yerlere vasıta ile sevk ve pazarlama yapmakla görevlidir. Davacının satılan ve pazarlanan ürünler ile ilgili irsaliyeleri noksan düzenlediği ve böylece bunların gerçek durumu yansıtmadığı işyerinde yapılan denetimler sonucu düzenlenen tutanaklar ve dosya içeriğinden anlaşıldığı gibi bu olgu mahkemenin de kabulündedir. Gerçekten mahkemece böyle bir olayda davacının kasti ve suistimalini gösterir bir eylemin olmadığı gerekçesiyle feshin haksız olduğu sonucuna varılmıştır ki, böyle bir düşünce biçimi hatalıdır. Bu açıklamalara göre eylem 1475 sayılı İş Kanunu'nun 17/II-d bendindeki hali oluşturmaktadır ki bu durum davalı işverene sözleşmeyi fesih hakkı vermiştir. Böyle olunca ihbar ve kıdem tazminatı reddedilmelidir.
3 - Kıdem tazminatı dışındaki işçilik hakları için yasal faizin dava tarihinden yürütülmesi gerekirken temerrüde düşürme bulunmadığı halde fesih tarihinden yürütülmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 02.07.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy