(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık izin ücretinin ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ise uğranılan idare zararının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış karşı davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi bir başka işçi ile birlikte kimi işçilik haklarının ödenmesi isteğinde bulunmuş ancak bu hakların verilmemesi üzerine işi bıraktığı, servis aracının önünü kesme gibi eylemde bulunduğu, işin emniyete intikal ettirildiği ve eylemlerin önüne geçildiği, bunun üzerine de davalı işveren tarafından davacının ve öteki dava dışı işçinin işine son verildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. İşveren tarafından hizmet akdinin sona erdirildiği davacı işçinin de kabulündedir. Bu itibarla mahkemece haklı nedenle sözleşmenin bizzat davacı tarafından feshedildiğinin düşünülmesi dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Öte yandan Dairemizin öğretide benimsenen kararlılık kazanmış uygulamasına göre işçinin işveren tarafından hakkının ödenmemesi ona işi bırakma ya da başka türlü eylemlerde bulunma hakkını vermez. Böyle bir durumda işçinin yasal yollara başvurma ve bu meyanda Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayette bulunma, dava açma ya da fesih bildiriminde bulunma gibi hakları kullanma yolu açıktır. Böyle olunca hizmet sözleşmesinin işveren tarafından feshinin haklı nedene dayandığının kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin reddi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.09.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy