(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli kiziri parası ile ücret alacağının, karşı davacı ise ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ve karşı davacı işveren vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı ve karşı davalı işçi vekilinin temyizine gelince Davacı işçi davalı işverene ait işyerinde çalışırken 19-21.7.1995 tarihleri arasında devamsızlıkta bulunmuş olup davalı şirket bunun üzerine 24.7.1995 tarihli fesih bildirimiyle aradaki hizmet sözleşmesini sona erdirmiştir. Fesih bildiriminde de 1475 sayılı İş Kanununun 17/II-f maddesinde öngörüldüğü üzere üst üste devamsızlık olgusunun gerçekleştiği ileri sürülmüştür. Bu açık fesih bildirimi karşısında sözleşmenin devamsızlık nedeniyle davacı işçi tarafından bozulduğunun kabulü doğru değildir. Böyle olunca karşı davacı ve davalı şirketin ihbar tazminatı isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.09.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy