(1475 S. K. m. 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile hafta ve bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin davalıya ait işyerinde mevsimlik işçi olarak değil, aralıklarla çalıştığı anlaşılmaktadır. Gerçekten 1.3.1996-20.4.1998, 15.5.1996-16.12.1996, 22.4.1994-2.11.1997, 25.11.1997-22.12.1997 ve 4.3.1998-14.4.1998 tarihleri arasında bir çalışma söz konusudur ki, görüldüğü üzere 1 yıl içinde bir kaç kez çalışma gerçekleştiği gibi işe başlama ve bitim tarihleri de her seferinde farklıdır.
Esasen davacı inşaat işlerinde çalışan bir işçi durumundadır. Hava şartları müsaade ettiği sürece çalıştığı ve işi bıraktığı sonucuna varılmaktadır. Böyle olunca davacı işçinin çalışma süreleri birbirine eklenerek bir tam yıl geçen her dönem için yıllık ücretli izin alacağına davacının hak kazandığı kabul edilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.09.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy