(1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, maaş ve ikramiye farkı, yıpranma tazminatı ile ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Davacı davalı idareye ait işyerinde mevsimlik işçi olarak çalışmaktadır. İşyerinde uygulanmakta olan 1.3.1993-28.2.1995 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin 100.maddesinde mevsimlik ve sürekli işlerde çalışan işçiler yönünden bir ayrım yapılmaksızın birinci ve ikinci yıl zamları ayrı ayrı gösterilmiştir. Daha sonraki 1.3.1995-28.2.1997 yürürlük süreli Toplu iş Sözleşmesinin 100.maddesinde ise daimi ve mevsimlik işçilerin gündelikleri ve zamları ayrı ayrı öngörülmüştür. Bu son Toplu İş Sözleşmesinin 100.maddesinin A bendinin 1 ve 2.fıkralarında daimi işçilerin gündelikleri ile ilgili olarak belirlenen ücret ve zamlarının mevsimlik işçiler hakkında uygulanmıyacağı açıklanmıştır.
1.3.1993-28.2.1995 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin bitiminden sonra ve 1.3.1995-28.2.1997 yürürlük süreli Toplu iş Sözleşmesinin imzalandığı 23.11.1995 tarihinden önce yetkili işçi ve işveren temsilcileri 15.6.1995 tarihli protokolü düzenlemişlerdir. Bu protokolün 2.bendinde "geçici işçilere 1994 yılının ilk altı aylık (1.3.1994-31.8.1994) skalaları üzerinden ücret tahakkük ettirileceği ve 1995 yılı Toplu İş Sözleşmesi imzalandığında geçici işçilere ayrıca ayda seyyanen 500.000.TL.brüt ücret ilave edileceği kurala bağlanmıştır.
Davacı işçi öncelikle 1994 yılı Eylül ayı çalışması nedeni ile Toplu iş Sözleşmesinin o döneme ilişkin hükümleri gereğince ücret zammı yani fark ücret talebinde bulunmuştur. Protokolün çalışılmış olan ve kazanılmış ücrete bir etkisi olduğu düşünülemez. Bu bakımdan anılan aya ait bilirkişi raporunda varılan sonuç ve mahkemenin kabulü doğrudur.
1995 yılı 21 Haziran da başlayan çalışma dönemi ile ilgili olarak fark ücret ve ikramiye isteklerine gelince;
Yetkili taraflarca düzenlenen protokolün ileriye yönelik olarak geçerli olduğu kabul edilmelidir. Dairemiz de protokolün böyle bir durumda hüküm ifade edeceği görüşünü benimsemektedir.
Ne varki protokolden sonra 23.11.1995 tarihinde imzalanan 1.3.1995-28.2.1997 tarihleri arasında geçerli Toplu İş Sözleşmesi yürürlük başlangıç tarihinden itibaren daimi ve mevsimlik işçiler arasında ayırım yaparak mevsimlik (geçici işçiler için) dönem dönem ücret belirlemesi öngörmüştür. Böylelikle protokolün imza tarihini de içine alan bu dönem için davacıya sözkonusu Toplu İş Sözleşmesinin 100.maddesinin mevsimlik işçilere ilişkin (B) işaretli bölümündeki ücretler esas alınarak hesaplamalar yapılmalı, protokole göre ödenen ücretler Toplu İş Sözleşmesinde belirlenen ücretlerden az ise aradaki farka karar verilmeli, aksi halde 1995 yılına ait ücret ve ikramiye fark istekleri reddedilmelidir.
2- Öte yandan 6772 sayılı kanuna göre hüküm altına alınan ilave tediye alacağına %30-50 oranında yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmeside hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.9.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy