(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatları, yolluk ücreti, fazla çalışma parası ve hafta tatili gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçinin uzun bir süreden beri tır şoförü olarak yurtiçi ve yurtdışı taşıma işlerinde çalıştırılırken işverenin yurt içinde çalıştırması şeklinde uygulamaya başladığı ve bir süre bu şekilde çalıştıktan sonra da davacının 21.11.1996 tarihinden itibaren üst üste 3 gün devamsızlıkta bulunması üzerine 27.11.1996 tarihli bildirimle sözleşmesi davalı işveren tarafından feshedildiği, tutulan tutanak ve dinlenen davalı tanıklarının beyanlarından anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları işçinin işi bıraktığını bildirmişlerse de bizzat davacı sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ileri sürmüş olup, böylece feshin davalı tarafından gerçekleştiği konusunda tarafların iradeleri birleşmiş bulunmaktadır. Az önce belirtildiği gibi fesih işlemi devamsızlığa dayandığı için haklılık kazanmıştır ki bu durumda davacının kıdem tazminatı hakkı yoktur. Böyle olunca kıdem tazminatı isteği reddedilmelidir.
Fazla çalışma ve bayram tatili ücretine gelince:
Davacı yurtdışı seferlerinde fazla mesai yaptığını kanıtlamış değildir. Dinlenen tanıklar bu konu ile ilgili bir bilgi vermemişlerdir. Diğer yandan yurtdışı seferi yapan davacı şoför zamanı serbestçe kullanmaktadır. Kendisine normal çalışma süresinin üzerinde bir çalışma yaptırıldığına dair işveren tarafından verilmiş bir talimat da yoktur. Böyle olunca fazla çalışma ve bayram tatili ücretlerinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy