(1475 S. K. m. 13, 14, 34, 41)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ücretli izin parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı, 30.8.1997 tarihinde davalı işveren tarafından haklı bir neden bulunmadığı halde hizmet aktinin sona erdirildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı isteğinde bulunmuş mahkemece anılan tarihte aktin sona erdirildiği kabul edilerek istekler hüküm altına alınmıştır.
Davalı ise davacının 5.9.1997 tarihinden itibaren işyerinde devamsızlık yaparak akti sona erdirdiğini savunmuş, savunmayı doğrulayan tutanakları ibraz etmiştir.
Davacının 30.8.1997 tarihinden sonra Eylül ayının ilk dört günü işe devam ettiğine dair saat kartlarının mevcut olduğu bilirkişi tarafından tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu deliller karşısında aktin 30.8.1997 tarihinde sona erdirildiğine dair mahkemenin kabulünü benimsemek mümkün değildir. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır. Mahkemece saat kartlarıda celbedilip devamsızlık tutanakları değerlendirilmeli gerek görülüyorsa tutanak mümzileride dinlenmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebebten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.10.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy