(1475 S. K. m. 13, 14) (2822 S. K. m. 61)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ve ücret alacağı, ikramiye ile ayni ve sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece uyulan dairemizin bozma kararında sadece ihbar ve ücret fark alacakları için 2822 sayılı yasanın 61. maddesinde öngörülen en yüksek işletme kredisi faizi uygulanması gerektiği belirtilmiş izin alacağı açısından böyle bir faizden söz edilmemiştir. Buna rağmen mahkemece izin alacağı içinde en yüksek işletme kredisi faizi uygulanmış olması hatalıdır. % 30, % 50 oranındaki faizin uygulanması ile yetinilmelidir ki mahkeme ilk kararında da bu şekilde hüküm kurmuştur.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, ilgiliye iadesine, 08.09.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy