(1475 S. K. m. 13, 14, 35)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinrde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçinin yaklaşık 12 yıl kadar davalıya ait birahanede işçi olarak çalışmakta iken kendisinin işi bıraktığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinde de açıklandığı üzere çalıştığı sürenin tamamı sigortaya bildirilmemiş ve bu husus dinlenen bir davacı tanığı tarafından ifade edildiği gibi düzenlenen bilirkişi raporu ile de doğrulanmıştır. İşi bırakma eyleminin bundan kaynaklandığı sonucuna varılarak ihbar tazminatının reddine karar verilmesi dosya içeriğine uygun düşer.
Kıdem tazminatının hüküm altına alınması ise doğrudur.
3. Hüküm altına alınan fazla mesai alacağı için daha önce davalı temerrüde düşürülmüş değildir. Böyle olunca faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olarak dikkate alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy