(1475 S. K. m. 13, 14, 35)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ücretli izin parası ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Bilirkişi tarafından dava konusu alacaklar belirlenirken aylık ücret işinde müşterilerden alındığı kabul edilen bahşişleri de nazara almıştır. Davacı işyerinde garson olarak çalışmamaktadır. İşyerinin yöneticisi durumundadır. Dosyada davacı iddiasından başka davacıya müşterilerden alınan bahşişlerden pay ödendiği hususunda bir delil mevcut değildir. Bu nedenle davacının normal aylık ücret dışında bahşişlerden pay aldığını kabul etmek mümkün değildir. Öte yandan davacı çalıştığı süre içinde kendisine hiç ücret ödemesi yapılmadığını iddia ederek ücret alacak isteğinde bulunmuş, mahkemece bu istek kabul edilmiştir. Bu deliller karşısında davacının hüküm altına alınan alacakları bahşiş ödemesi bulunmadığı kabul edilerek hesaplanmalı buna göre hüküm kurulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 4.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy