(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 49) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti ile hafta ve genel tatil gündelklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin akpsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Dava dilekçesinde davası işçinin işe giriş tarihi 01.02.1992 olarak belirtildiği halde işyerinde 01.06.1991 tarihinden itibaren çalıştığının kabulü ile isteklerin hüküm altına alınması HUMK'un 74. maddesinde yazılı istekle bağlılık kuralına aykırıdır.
3- Davacı işçinin önce (.......) nezdinde çalıştığı, sonra işyerinin davalılardan (.....)'a devredildiği, daha sonrada dahili dava edilen (...) Ltd. şirketinin kurulduğu ve şirket ortaklarının (...) ve (..........) olduğu anlaşılmaktardır. Son işveren olan limited Şirket harcı yatırılmak suretiyle davaya dahil edilmiştir. Davanın son işverene karşı açılması gerekirken ortaklarının hasım gösterilmesi temsilde hata kabul edilmeli ve kıdem tazminatından son işveren şirket sorumlu tutulmalıdır.
Önceki işverenlerin ise çalıştırdıkları süre ve ücret ile sınırlı olarak sorumlu olduğu kabu edilmelidir.
4-İhbar tazminatı ile yılılk ücreti izin alacağından son işveren şirket sorumlu tutulmalıdır.
5-Fazla mesai, hafta tatili, geel tatil aalacakları için her bir işverenin çalıştırdığı süre esas alınarak ayrı ayrı sorumlu olduğu miktarlar hüküm altında alınmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy