(1086 S. K. m. 74) (2821 S. K. m. 31)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatları, fazla çalışma ve izin ücreti, ikramiye, kupon bedelleri, iş güvencesi tazminatı ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi hem kötü niyet tazminatı hem de toplu iş sözleşmesinde öngörülmüş olup belli nedenler dışında hizmet sözleşmesinin feshi halinde cezai şart ödeneceği yolundaki hüküm gereği tazminat isteğinde bulunmuştur. Mahkemece her iki istemde hüküm altına alınmıştır. Kötü niyet tazminatı hüküm altına alındığına göre ayrıca ceza-i şartın kabulü doğru olmaz. Sendikalar Kanununda da kötü niyet tazminatı ile sendikal tazminatı aynı olaydan dolayı kabul edilemeyeceği belirtilmiştir. Bu itibarla somut olay bakımından kötü niyet tazminatı hüküm altına alındığından iş güvencesi tazminatı reddedilmelidir. Böylece davacının mükerrer yararlanması önlenmiş olur. Kaldı ki kötü niyet tazminata davacı işçinin daha yararınadır.
3- Davacı işçi kıdem tazminatı için 23.4.1998 tarihinden itibaren faiz istediği halde bu istek aşılarak 8.1.1998 tarihinden faiz yürütülmesi keza hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy