(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma parası, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi, işveren tarafından bir süre Ukrayna'daki işyerinde görevlendirildiği halde bu döneme ilişkin ücretinin ödenmemesi ve çalışılan sürenin Sosyal Sigortalar Kurumuna eksik bildirilmesi sebebiyle işverenle yaptığı görüşme sırasında, kendisine yönelen hakaretler sonucu işyerinden ayrılmak zorunda kaldığını belirterek kıdem tazminatı isteğinde de bulunmuştur. Davalı ise davacının 22.5.1997 tarihli dilekçesi ile istifa etmek suretiyle sözleşmesini feshettiğini ileri sürmüş, anılan isteğin reddini savunmuştur. Gerçekten de davacı işçi anılan dilekçe ile bazı nedenlerden dolayı işyerinden ayrılmak istediğini belirtmektedir. Fesih nedenleri açıkça gösterilmediği gibi, bu konuda dinlenen davacı tanıklarından biri, davacının rahatsızlanarak birkaç gün gelmemesi sebebiyle sözleşmenin işverence fesh edildiğini, diğeri ise fesih konusunda bilgisinin olmadığını beyan etmiştir. Mahkemece dinlenen davalı tanığı ise davcının maaşı az bularak ayrıldığını belirtmiştir. Böyle olunca davacının kendi isteği ile istifa etmek suretiyle işyerinden ayrıldığının kabulü gerekir. Bunun sonucu olarak da kıdem tazminatı isteği reddedilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy