(2822 S. K. m. 61) (1475 S. K. m. 13)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, eksik ödenen ücret, izin alacağı, yakacak bedeli, bayram harçlığı, ikramiye ve ayni yardımlar alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İhbar tazminatı farkı, ücret farkı ikramiye farkı alacakları da Toplu İş Sözleşmesinden doğan farktan kaynaklanmaktadır. Buna göre bu fark alacaklarına da 2822 sayılı Kanunun 61 maddesi uyarınca en yüksek banka işletme kredisi faizi uygulanması gerekirken yazılı şekilde % 50 yasal faiz uygulanması hatalıdır.
3- Davacı işçinin hizmet akdi sona erdirildikten sonra kıdem ve ihbar tazminatları peşin ödenmiştir. Ancak önel süresi içinde kıdem tazminatı tavan artışı ihbar tazminatının ödenmesinden çok sonra Temmuz 1997 ayında gerçekleşmiş olup, bu tavandan davacının yararlandırılması Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin oluşan içtihatlarına aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.12.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy