(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, izin ücreti bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi işten haksız çıkarıldığını, davalı ise üst üste dört gün işyerine gelmemesi sebebi ile sözleşmeyi fesih durumunda kaldığını ileri sürmüşlerdir. Dinlenen davacı tanıkları fesih konusunda açık bir anlatımda bulunmamışlar sadece davacının ustabaşının önerisi üzerinde bir gün gelmediğini söylemişlerdir. Davalının delillerine gelince; 18.4.1998 tarihli tutanaktan davacının işe gelmediği belirtilmiş, 20.4.1998 tarihinde işverenin davacıya çektiği ihtarnamede de 16.4.1998 tarihinden itibaren davacının işyerine gelmediği, üç gün içinde işe gelmediği takdirde sözleşmesinin feshedileceği hususu vurgulanmıştır. Dinlenen davalı tanığı da bu yazılı delilleri doğrulamıştır. Bu delil durumuna göre davacının işyerine gelmediği kabul edilmelidir. İşveren devamsızlık olgusunu tuttuğu tutanak ve çektiği ihtarname gibi yazılı ve tanık anlatımı gibi sözlü delillerle savunmasını ispat etmiştir. Bu durumda ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy