(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de, HUMK. nun 435. maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacının davalıya ait işyerinde çalışırken işyeri dışında işlediği zina suçundan dolayı 23.11.1997 tarihinde tutuklanarak bu nedenle işe devam edemediği ve işveren tarafından hizmet aktinin bu suça dayanarak sona erdirildiği anlaşılmaktadır. İşverenin feshi 1475 sayılı Yasanın 17/3. maddesine uygun düşmektedir. Bu nedenle ihbar tazminatı isteğinin reddedilmesi doğru ise de dairemizin istikrar kazanan görüşüne göre bu gibi hallerde kıdem tazminatına hükmetmek gerekir. Mahkemenin yazılı şekilde kıdem tazminatı isteğini reddi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy