(818 S. K. m. 161)
Dava: Davacı, ücret ve sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre davacı işçinin davalı şirkette genel müdür sıfatı ile 27.2.1997 tarihli yazılı hizmet sözleşmesi ile çalışmaya başladığı, 31.7.1997 tarihinde haklı sebep olmaksızın sözleşmesinin fesih edildiği anlaşılmaktadır. Hizmet sözleşmesi 4 yıllık olarak düzenlenmiş, süre sonunda davacıya dilerse 3 yıl daha yenileme hakkı tanınmıştır. Davacı bu dava ile haksız fesih sebebiyle sözleşmesinin 6. maddesinde yazılı 7 yıllık maaş, sosyal hak ve tazminat tutarını talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davacının çalıştığı 5 aylık süre düşüldükten sonra 6 yıl 7 ay bakiye süre alacakları % 50 indirime tabi tutularak hüküm altına alınmıştır.
Yazılı hizmet sözleşmesinin 6. maddesinde işverence yargı kararı olmadıkça hizmet sözleşmesinin feshedilmesi durumunda 7 yıllık maaş sosyal hak ve tazminatların ödeneceği kuralına yer verilmiştir. Söz konusu düzenleme niteliği itibarıyla cezai şarttır. Dairemizin kararlılık kazanmış içtihatlarına göre işçi lehine hükümler içeren tek taraflı cezai şart kuralı geçerlidir. Ne var ki Borçlar Kanununun 161/son maddesi gereğince fahiş olan cezai şarttan hakkaniyete uygun bir miktar indirim yapılmalıdır.
Gerçekten cezai şart olarak belirlenen miktar 42.038.484.827 TL olup çok fazladır. Bu itibarla % 50 oranındaki indirme azdır. Hakkaniyete uygun daha fazla oranda bir indirim yapılmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy