(2822 S. K. m. 2, 30, 60)
Dava ve Karar: Uyuşmazlık iş yerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinin 60/e maddesinde ve müktesep hak sayılmamak ve başka bir sözleşmeyi etkilememek kaydıyla günlük normal mesai süresi 8, 5 saat ve üzerinde olan bütün işçilere, çalıştıkları normal mesai günleri için iş başında kaldıkları saat başına, saat ücretinin % 15'i oranında verimliliği teşvik primi ödenir. şeklindeki hüküm kapsamına işveren tarafından görevli olarak gönderilen bir işçinin yolda geçirdiği süre için de teşvik primi ödenip ödenmeyeceği konusu üzerinde toplanmaktadır. Toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinde işçinin... işiyle ilgili başka bir yere gönderilmesi veya işverenle ilgili başka bir yerde meşgul edilmesi suretiyle asıl işini yapmaksızın geçirdiği süreler in çalışma süresinden sayılması öngörüldüğü için bu yolda geçen sürenin verimliliği teşvik priminde de dikkate alınması gerektiği iddia edilerek davacı işçi tarafından tespit ve alacak davası açılmış olup mahkemece TİS. sözleşmesinin her iki maddesi dayanak yapılarak istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur.
Anılan 60/e maddesinde açık biçimde verimliliği teşvik primi kavramından ve çalıştıkları normal mesai günleri için iş başında kaldıkları deyiminden söz edilmektedir ki bu kavram ve deyimlerin anlam ve kapsamından hareket edilerek sonuca gidilmesi gerçeğin ortaya çıkması bakımından gerekli görülmektedir. Gerçekten verimlilik iş yerinde üretimle ilgili kavram olduğu gibi iş başında kalma koşuluda iş yerinde çalışmayı gerektirmektedir.
Böyle olunca yolda geçen sürenin verimliliği teşvik primi alacağının tespitinde dikkate almış olması hatalıdır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş davanın reddine karar vermekten ibarettir.
Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 02.03.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy