(1475 S. K. m. 1, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, ücret farkı, ilave tediye ve ikramiye, yıllık izin ücreti ile sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemenin kabulüne göre davacı işçi davalı işverenin taşerona verdiği işin yapıldığı işyerinde çalışmaktadır. Her ne kadar dayanışma aidatı ödemek suretiyle Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak istediğini bildirmiş ise de bu dilekçe usulüne uygun olarak zamanında verilmediği için Toplu İş Sözleşmesi ile getirilen haklardan yararlanacak durumda değildir. Bu nedenle asıl işverenin 1475 sayılı İş Kanununun 1/son maddesi uyarınca alt işverenin borçlarından sorumlu olduğu için ihbar ve kıdem tazminatlarında da anılan madde uyarınca asıl işveren durumundaki davalının sorumluluğu cihetine gidilmesi ve buna göre Toplu İş Sözleşmesi esas alınmaksızın ihbar ve kıdem tazminatları hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy