(1475 S. K. m. 16) (2822 S. K. m. 61)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret farkı, ikramiye farkı, izin alacağı ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin işini gereği şekilde yapmadığının tespiti üzerine kendisinin uyarıldığı ve konunun taraflar arasında tartışıldığı, bunun sonucunda da tepki göstererek işyerini terk ettiği işe dönmesi için davet edildiği halde dönmediği davalı tanıklarının birbirini doğrulayan açık ve ayrıntılı anlatımlardan anlaşılmaktadır. Buna karşı davacı tanıklarının somut olayla ilgili bir bilgileri bulunmadığı gibi feshin sendikal nedene dayandığını da bildirmişlerdir ki böyle bir durum söz konusu olmadığı dosya içeriği ile ortadadır. Böyle olunca hizmet akdinin davacı işçi tarafından işyerini terk etmek suretiyle ve haklı bir neden olmaksızın feshedildiği kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmelidir.
3- Davacının temyizine gelince;
Kimi işçilik haklarının yani yıllık ücretli izin, ücret ve ikramiye fark alacaklarının toplu iş sözleşmesinden kaynaklandığı halde bunlar için 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 61. maddesi uyarınca en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesi gerekirken yasal faize karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.01.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy