(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 42)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai, izin ücreti, tasarruf teşvik fonu ile ulusal bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece mütalaasına başvurulan bilirkişi 1979 yılından Temmuz 1997 tarihine kadar geçen süre dikkate alınarak kıdem ve ihbar tazminatlarını hesaplamıştır. Mahkemece bu hesaplamaya itibar edilmemiş 1996 Ağustos ayında davacının emekli olduğu dikkate alınarak bu tarihe kadar kıdem tazminatını, bu tarihten sonraki 1996 - 1997 tarihleri arasında geçen süre içinde ihbar tazminatı hesaplayıp hüküm altına almıştır. Dosya içeriğine göre davacı emekli olmuş ise de emeklilikten sonra kendisine kıdem tazminatı hiç ödenmemiş ve dosya içeriğine göre yaklaşık bir yıl ara vermeksizin çalışmasını sürdürmüştür. Bu durumda iki dönemin ayrı ayrı düşünülmesi hatalıdır. Bu olayın özelliği dikkate alınarak işveren tarafından hizmet akdinin feshedildiği Temmuz 1997 deki ücreti esas alınarak tüm süre için kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.02.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy