(1475 S. K. m. 13, 14, 35) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma parası, hafta tatili gündelikleri ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı Belediye avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, dvalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, işçi aktin feshinden sonra işçilik hakları için davalı işveren dilekçe ile başvurmak suretiyle temerrüde düşürmüş olup, faiz başlangıcı olarak kabul edilmesi hatalı ise de bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki faize ilişkin sözcüklerin silinerek yerine "... davalı belediyeden 21.7.1995 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte..." sözcüklerinin yazılmasına ve kararın düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 17.3.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy