(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçiye davalı işveren idare tarafından 19.1.1981-14.2.1996 süresi için kıdem tazminatı ödenmiştir. 19.1.1981 tarihinden önce de geçici işçi statüsünde çalıştığını ileri süren davacı bu dönemide dikkate alınması gerektiğinden söz ederek fark kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur. Mahkemece mütalaasına başvurulan bilirkişi raporu kabul edilerek istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur. Ancak bilirkişi raporu hatalıdır. Gerçekten 1.12.1980-19.1.1981 tarihleri arasında geçen 48 gün içinde değerlendirme yapmıştır ki, davalı idarede, son dönem kapsamında bu 48 günü de değerlendirdiği için davacının mükerrer yararlandırılması söz konusu olmaktadır. 48 günlük sürenin fark kıdem tazminatından dikkate alınması gerekir. Bundan başka bilirkişi 1.1.1981 den 19.1.1981'e kadar geçen süreyi hesaplamaya dahil etmesi gerekirken 31.3.1981 tarihine kadar geçen süre 90 günlük prim ödemesi yapılan süreyi dikkate almıştır. Oysa 18 gün olarak dikkate alınmalıydı. Bu itibarla bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır.
SONUÇ . Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.3.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy