(1475 S. K. m. 14, 35)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı fazla çalışma ve izin ücretiyle bayram ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bentleri kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı öğretmenin dershane işyerinde müdür yardımcısı olarak da görev yaptığı ve dinlenen tanıkları da davacının bu görevi gereği sabah 08'den akşam 19.00'a kadar işyerinde çalıştığını açıklamışlardır. Bu dosya içeriğine göre davacı işçinin bir saat ara dinlenmesi düşülse bile yine de fazla mesai yaptığının kabulü gerekir. Buna göre mahkemece takdir edilecek fazla mesai karşılığı ücret alacağı hüküm altına alınmalıdır.
3- Dosya içinde bulunan 8.6.1996 tarihli dilekçe ile davacı 1996 yılında gösterdiği tarihler arasında iznini kullanmak istediğini işverene bildirmiş işveren de 22.7.1996'dan 30.7.1996 tarihleri arası yıllık ücretli iznini kullanması uygundur şeklindeki olurla bir hafta süre ile davacının izne ayrılmasını kabul etmiştir. Bu delil durumuna göre davacının 1996 yılında 14 gün izin kullandığının kabulü hatalıdır. Buna göre davacı işçinin hak edipte kullandırılmadığı 7 gün için de izin ücreti hesaplanmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.03.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy