(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin parası ile bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Dosya içinde yer alan dilekçede davacı, kendisinni işyerinden ayrıldığını belirterek bunun alt tarafını da imzalamıştır. Öte yandan davacının iddia ve beyanları da birbirini tutmamaktadır. Davalı savunmasında dilekçeden ibraz ettiği anda davacı imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüş, bunun üzerine de mahkemece de yaptırılan inceleme sonucunda imzanın davacıya ait olduğu anlaşıldığında bu dilekçenin işe girerken boş olarak imzalattırıldığı şekilde farklı bir iddiada bulunmuştur ki bu durum davacının iddiasının samimi olmadığının açık göstergesidir. Bu olgular karşısında hizmet sözleşmesinin istifayla davacı tarafından sona erdirildiği kabul edilerek ihbar ve kıdem tazminatı istekleri reddedilmelidir. Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde bu tazminatların hüküm altına alınması isabetsizdir.
Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.4.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy