(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalıya ait alışveriş işyerinde bakım onarım işçisi olarak çalıştığı sırada davacı işçinin işyerinin bir odasını arkadan kilitlemek suretiyle uyuduğu ve bir tesadüf sonucu adaya girilmek istendiği zaman 20-25 dakika kadar kapının açılmasına çalışıldığı halde açılmadığı ve sonunda güvenlik görevlileri getirilerek kapının açılmasının sağlandığı ve davacının bütün bunlara rağmen uyumaya devam ettiği, daha sonra da disiplin kurulu denetiminden de geçirilmek suretiyle bu eylemi nedeniyle işine son verildiği anlaşılmaktadır.
Dosya içeriğinde yer alan belge ve tutanaklar davacının daha önceki sürelerde de uyuduğunu göstermekte olup bu davranışı alışkanlık haline getirdiği görülmektedir. Gerek bu alışkanlık gerek kapıyı arkadan kilitlemek suretiyle mesai saatinde uyumuş olması işe bağlılık ve doğrulukla bağdaşmayan bir davranış olarak nitelendirilmelidir.
Böyle olunca feshin 1475 sayılı İş Kanununun 17/II d-h maddesindeki hallere dayandırılarak gerçekleştirilmiş olması sonucu davacı işçi ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazanamaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.05.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy