(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Muhasebe elemanı olan davacı işçi önel vermek suretiyle hizmet akdini fesih girişiminde bulunmuş ancak, önel içinde işini yapıp yapmaması konusunda muhasebe müdürü ile arasında çıkan bir tartışma sonucunda anahtarı da bırakmak suretiyle işyerinden ayrıldığı ve bir daha da işe gelmediği dinlenen tanıkların ayrıntılı anlatımlarından anlaşılmaktadır. Davalı tanıklarından biri de davacı işçinin yeni bir iş bulduğunu kendisine söylediğini belirtmiştir. Savunmayı doğrulayan bu tanık anlatımlarına karşılık davacı tanıklarının fesihle ilgili bilgi sahibi olmadıkları görülmektedir. Mahkemenin de isabetli şekilde belirttiği üzere hizmet akdinin ihbar ve kıdem tazminatını gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin ispat yükümlülüğü işverene düşer. İşverende bu olguyu ispat etmiş durumdadır. Tarafların delillerinin fesih olgusunu yeteri şekilde ispata elverişli olmayan durumlarda; 7-8 sene gibi uzun süre çalışan bir işçinin hayatın olağan akışına göre işten ayrılamayacağının kabulü düşünülebilir. Ancak somut olay açısından böyle bir düşünceye dayanılması mümkün değildir. Zira fesih konusunda açıklandığı gibi tereddüt yoktur. Bu durumda ihbar ve kıdem tazminatlarının reddine karar verilmesi yönünde kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA 12.5.1999 tarihinde karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy