(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, işbaşı tazminatı, ikramiye, kıdemli işçiliği teşvik primi, izin ücretiyle TDS fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Akdin feshi tarihinde kıdem tazminatının tavanı 7.701.460 TL olduğu halde bu tavan aşılmak suretiyle kıdem tazminatına hüküm kurulması isabetsizdir.
3- Davacı tüm alacaklar için reeskont faizi istediği halde mahkemece tüm alacaklar için dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş kıdem tazminatı için dava tarihinden itibaren reeskont faizini geçmemek üzere en yüksek mevduat faizine diğer alacaklardan ihbar tazminatı ve izin alacağı için dava tarihlerinden itibaren yasal faize, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar için ise reeskont faizini geçmemek üzere en yüksek işletme kredi faizine hükmetmekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy