(1475 S. K. m. 14, 26) (1086 S. K. m. 7)
Dava: Davacı, fark kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı Kurum tarafından kıdem tazminatının yıllık 53.312.500 TL tavan üzerinden hesaplanmayıp sözleşmeli personel olduğu gerekçesiyle emekli ikramiyesi tavanı olan 36.100.000 TL üzerinden belirlenip eksik ödeme yapıldığını belirterek, fark tazminat talebinde bulunmuş ve mahkemece istek kabul edilmiş olup, karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Davacıya, davalı kurum tarafından TRT'deki hizmet süreleri esas alınmak suretiyle tazminat tahakkuk ettirilmiş ve ödenmiştir. Bu ödeme yapılırken 36.100.000 TL esas alınmış olup, dava dilekçesinden anlaşılacağı şekilde, davacı, davalı kurumda geçen hizmeti karşılığının eksik değerlendirildiğini ileri sürmektedir.
Davacının dosyada ki belgelerden kendi isteği ile sözleşmeli personel statüsüne geçirildiği anlaşılmaktadır.
Sözleşmeli personel, 1475 sayılı İş Yasası kapsamında yer almadıklarından, bu kişilerle kurumları arasında ki her türlü anlaşmazlıklarda görevli mahkemeler iş mahkemeleri olmayıp idari mahkemelerdir.
Davacının Askeri Müze Mehter Takımına bağlı işyerinde ve işçilikte geçen hizmetleri dava kapsamı dışında olduğu gibi, TRT'de gerek işçi statüsünde gerek sözleşmeli personel statüsünde çalışılan süreler TRT mevzuat ve yönetmeliğine göre değerlendirilmiş ve buna göre kıdem tazminatı adı altında bir ödeme yapılmıştır. Bu işlemlerin bütünlüğü karşısında uyuşmazlığın çözüm yeri İdari Yargı yeri olduğundan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.1999 gününde oybirliği ile ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy