(1475 S. K. m. 13, 14, 49)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ve genel tatil gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışınd kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak, yıllık ücretli izin 14 gün üzerinden hüküm kurulmuştur. Oysa 1475 sayılı İş Kanunun 49 maddesine göre davacının çalışma süresi gözönünde tutulduğunda 12 gün üzerinden izin ücretinin hesaplanması gerekir. Mahkemenin 14 gün üzerinden hüküm kurmasının nedeni anlaşılmamaktadır. 14 günün dayanağı gösterilmeden bu süre üzerinden hesaplama yapılıp hüküm kurulması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.4.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy