(1475 S. K. m. 1, 13, 14)
Dava: Davacı, kıdem ve kötüniyet tazminatları, hafta ve genel tatil gündelikleri ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, davalı yönetim başkanlığı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi davalı işverenin konutunda kapıcılık yaptığını, iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı ve kötü niyet tazminatı isteklerinde bulunmuş, mahkemece gerekçe dahi gösterilmeden istek doğrultusunda hüküm kurulmuştur.
Davacı tanıklarından ilki, civardaki bir inşaatın harfiyat işini yapan bir kişi olup, davacının bilmediği bir apartmanda kapıcılık yaptığını belirtmiş, ikincisi ise civardaki bir apartmanın kapıcılığını yaptığını ve davacının da konut işyerinde kapıcı olduğunu söylemiştir.
Davalı tanık göstermemiş ancak yönetim kurulu kararlarının dosyaya ibraz etmiştir. Bu kararlar sırasıyla dosyada mevcut olmakla birlikte davacının işyerinde çalıştığını gösteren bir kayıttan yoksundur. Dosyanın bu içeriği uyuşmazlığın çözümü bakımından yetersizdir. Tereddütlerin ortadan kaldırılabilmesi için davalının elindeki bütün defter ve kayıtlarını bu arada gelir ve gider defterlerinin ibrazı ile bundan sonra da bunların incelenme ve irdelenmeye tabi tutularak davacının çalışıp çalışmadığının açıkça belirlenmesi yoluna gidilmelidir.
Eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy